Smit en Proos doen in hun voorstellingen wat ze in het echte leven ook het liefste doen: spelen, zingen en nogal veel praten.

na een aantal fijne samenwerkingen op diverse podia besloten ze hun krachten te bundelen. 

quirine begon met het ontwikkelen van club kristall en zocht iemand die tegenwicht kon bieden  aan  de toch wel beladen thematiek van de voorstelling. ze kwam uit bij robbert jan proos.

het werk van omgebrachte  artiesten uit de tweede wereldoorlog greep beide theatermakers meteen aan en liet ze niet meer los .  

Een telefoontje, twee tosties kaas en drie wandelingen door het vondelpark later was het beklonken: club kristall was in de maak. 

aangezien ze beiden met de grootste moeite alleen roodborstje tikt  op piano kunnen  spelen  zochten ze een muzikaal leider met hoofletter M die recht kon doen aan de muziek van 81 jaar geleden. Die vonden ze in Marit Thus.